در مسجد،هر شب صفحه ای از قرآن را با ترجمه ی آن قرائت می کنند.شب پنج شنبه ای بود که صفحه ی192 آیات 32 تا 36 از سوره ی توبه را خواندند، خیلی دلم می خواست، آیه ی34 و 35 را توضیح دهم و بیان کنم که یک «واو»،در آیه،چه قدر نقش دارد و برای حذف این «واو» چه قدر نقشه ها کشیده شد و «ابوذر»، برای باقیماندن آن، بر سر جایش،و جلوگیری از تحریف قرآن چه قدر زجر کشید،ولی زمینه ی این بحث فراهم نشد.